Taormina en de rit naar de noordkust. 386 km

Een vlakke rit naar Taormina is niet hetgeen we ervaren vandaag. Het was een rit met pittige klimpartijen die wel van korte duur waren. Langs de kust wil niet zeggen dat het vlak is blijkbaar.
In Riposto zagen we een ‘tavola calda’ waar veel Italianen eten afhaalden dus gingen wij het binnen eens verkennen. Hier stonden verschillende klaargemaakte, heerlijk uitziende maaltijden dus schoven we snel aan bij de rij wachtenden en aten daar een lekkere lasagne aangevuld met een half litertje vino bianco voor de prijs van 11,50 euro. Wat bedoelen ze nu eigenlijk met Italië is duur? Buikje vol en verder naar de camping die niet meer veraf was.
Voor een bezoekje aan Taormina kiezen we de lokale bus omwille van het drukke wegverkeer. De bus nemen blijkt dan ook wel weer een aparte belevenis. Er wordt uitbundig heen en weer gepraat tussen chauffeur en medereizigers en er heerst een leuke sfeer. De chauffeur op de terugweg blijkt zelfs een culinair figuur te zijn want we krijgen  van verschillende bereidingen, weliswaar in het Italiaans, uitgebreid te horen hoe men ze dient klaar te maken. 
Taormina zelf en bijhorend Grieks amfitheater is prachtig gelegen op een heuveltop en je wordt regelmatig getrakteerd op mooie vergezichten. 
We genieten op een terrasje van een heerlijke granité ( een sorbet, denk ik ), de beste van Sicilië volgens onze app.
Bij de plaatselijke bakker hebben we daarna nog kennis gemaakt met een ‘ cannoli con pistaccio ‘ ( een opgerold hard koekje gevuld met een roomachtige substantie waaraan een pistache smaak is gegeven). Er zijn echter ook nog andere smaken verkrijgbaar. Het heeft niet veel gescheeld of ik kreeg de tranen in mijn ogen van genot ( kan gebeuren… ) met als gevolg dat we hierdoor de bus gemist hebben en we nog 2 uren hebben moeten wachten eer de volgende kwam. Maar geen gezeur, het was een leuke dag.
Taormina kan dan wel heel idyllisch gelegen zijn maar wij houden beiden toch meer van de kleinere meer volkse dorpjes zoals Avola en Riposto waar het leven op een gezapig tempo lijkt voort te kabbelen.
Vandaag volgt de zwaarste rit van ons traject op Sicilië. We steken overland door naar de noordkust en klimmen staat dus op het programma. We vertrekken van zeeniveau tot 1125 meter en daarna dalen we terug naar zeeniveau. We staan vroeg op en om half negen zitten we reeds op de fiets. Eerst volgen we nog efkens de kust en dan volgt een langzame klim naar Francavilla di Sicilia. Het is nu half elf en werken hier op een bankje nog wat energie naar binnen. We zitten op een 250 meter en de weg zal nu blijven stijgen tot we de 1125 meter bereikt hebben. Het is echter mooi, helder weer en het zicht op de immer aanwezige Etna en omliggende dorpen zijn prachtig. Lenig en gezwind ( lees : puffend en zwalpend ) klauteren we verder richting top, af en toe rondkijkend naar de wondermooie omgeving door de druppels aan mijn wenkbrauwen die samen met de kadans van de pedaalslagen van links naar rechts bewegen. Na vele ruststops bereiken we rond 15.00 u de top. 
Nu alleen nog naar beneden en al vlug krijgen we aan de horizon een fantastisch vergezicht op de zee. De afdaling krijgt een tussenstop in het dorpje Novara di Sicilië waar we in een plaatselijke bar met een lieve eigenares kennismaken en haar zelfgemaakt taartje met een latte machiato degusteren. Het smaakt voortreffelijk. Ze is verbaasd dat we met al die bagage over de berg zijn geraakt en vraagt ons benieuwd naar het verdere verloop van onze reis.
We nemen afscheid van dit schitterend gelegen dorpje en vervolgen onze weg naar beneden. Gelukkig is er op de wegen door het binnenland zeer weinig verkeer in tegenstelling tot de wegen aan de kust en de steden. 
Nog een 700 meter dalen en na een paar missingen waardoor we met de hele santenkraam door een rivier moeten waden, bereiken we uitgeput de camping. Tent opstellen, matras opblazen, douchen en pizza bestellen. Het is genoeg geweest voor vandaag. Morgen rustdag…..en bijtanken……
Nog een kleine bedenking : bij het kiezen van onze tent werd het gewicht heel nauwkeurig in de gaten gehouden. Elke 100 gram was belangrijk. In Riposto echter kopen we een bidon van 5 liter rode wijn en hiervan moet ik nog 3 liter over de berg sleuren. Dit is bijna het gewicht van onze tent. Kwestie van prioriteiten zeker???
Een paar dagen geleden is er weer een naad gesprongen in het midden van Helena haar exped matje. Dit zou toch niet mogen gebeuren bij zulke dure matjes. Verleden jaar is het mij ook overkomen. Je krijgt dan wel een nieuw bij thuiskomst maar de rest van het verlof zit je er wel mee. Een kwade mail wordt verstuurd. 

         

 

     

Advertenties

4 gedachtes over “Taormina en de rit naar de noordkust. 386 km

  1. Ik lees het goed, af en toe goe smullen onderweg en da komt helemaal in orde! Wij zijn ooit ook in Sicilië geweest , echt wel eens de moeite hè ! Laat de beentjes maar zwieren, 😜😜

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s